Dr. Atilla AYRAL | DİZ EKLEMİ HASTALIKLARI
DİZ EKLEMİ HASTALIKLARI

DİZ EKLEMİ HASTALIKLARI

    Diz eklemi vücudumuzu destekleyen ve yük taşıyan en karmaşık eklemlerden biridir. Diz, dört büyük bağ (ikisi içeride ve diğer ikisi eklemin birer kenarında) ve aynı zamanda güçlü uyluk kasları ile sağlamlaşır. Eklemin içinde bir yastık görevi gören menisküsler ekleminizin normal çalışmasını sağlar.

 

 

 

   Diz; uyluk kemiği(femur) ile kaval kemiği (tibia) arasındaki menteşe biçimli bir eklemdir. Eklem iç ve dış olmak üzere iki bölümlüdür, eklem ön taraftan diz kapağı ile korunur. Eklem içindeki tüm kemik yüzeyler eklem kıkırdağı ile örtülmüştür.

   Femur ve tibia arasındaki yük taşıyan kıkırdak yüzeyler, menisküs denilen iki esnek kıkırdaktan yapı ile korunur ve desteklenir. Menisküsler "C" harfi biçimli ve kuş yuvası biçiminde kenarları yüksek ortası ince bir yapıdadır. Bu yapı yuvarlak femur ile düz tibianın yapısal uyumunu sağlar, binen yükün tüm eklem yüzeyine dağılmasını sağlar, gelen darbeleri emer, eklemin sabitliğine yardımcı olur.

   Bağlar diz eklemini sabitleyen ana yapılardır. Birbirlerinden tamamen ayrı yapılar olan bağlarla tendonları karıştırmamak gerekir. Bağlar her iki ucu kemiğe yapışan sabit yapılardır, sınırlı esneklikleri vardır. Tendonlar ise bir uçları kemiğe yapışan, diğer uçları adeleyle devam eden, adelenin hareketini kemiğe ileten yapılardır.

   Yan bağlar dizin iç ve dış yanlarında bulunur ve dizin her iki yana açılmasını önler. Dış yan bağ dışında dizin dışa açılmasını engelleyen dizin arka-dış köşesinde bağlar ve popliteus tendonundan oluşan posterolateral kompleks denilen bir ek yapı vardır. Bu yapının zedelenmesine ait bulgular ve tedavi gözden kaçabilir. Ön çapraz bağ -ACL- tibia ile femuru tam orta noktadan birbirine bağlar. Fonksiyonu dizin dönme hareketlerini kısıtlamak ve tibianın öne hareketini engellemektir. Arka çapraz bağ -PCL- tibianın arkaya hareketini önler.

   Dizin tüm bu anatomik yapıları boyunca kaslar uzanır ve birlikte çalışarak dizin koşmak, yürümek gibi hareketlerini yönetirler.

 

 OSTEOARTRİT 

 

   Osteoartrit (kireçlenme) ya da dejeneratif eklem hastalığı, herhangi  bir  eklemin,  üzerine  yük  binen yüzeyinin hasar gördüğü bir durumdur. Bu durum eklemlerin normal, ağrısız, yumuşak hareketlerini bozar ve özellikle diz ekleminde geliştiği zaman vücudun ağırlığını taşıma yeteneğini bozabilir. Bu şekilde bir çok eklem etkilenebilir; ancak diz en sık etkilenen eklemlerimizdendir. En çok orta yaşlı ve yaşlı kişiler etkilenmektedir. Osteoartritin  nedeni tam olarak bilinmemektedir,   eklem yetersizliği  olarak tanımlanabilir. Osteoartrit temel olarak fiziksel bir olaydır. Eklemler mekaniktir; makinelere benzer görevleri vardır. Ancak tıpkı makinalar gibi anormal bir zorlanmaya maruz kalırlarsa, bozulurlar. Aşa-ğıdaki soldaki  resimde normal ve kireçlenme gelişmiş  diz kemik yapısı  görülmektedir. Sağdaki  resimde eklem yüzeyi  bozulmuş kıkırdak  doku  görülmektedir.

 

                                   

   Osteoartrit  kimlerde  daha çok görülmektedir?

 

   Kadınlarda erkeklere göre iki kat fazla görülür. Bu hastalıktan etkilenenlerin çoğu 50 yaşın üzerindedir.  Diz OAsı, özellikle kadınlarda, ellerde nodüllerle birlikte görülen artritle beraber olabilir. Şişman olanlarda osteoartrit hem daha sık gelişir, hem de şişmanlık hastalığın ilerlemesi için de bir risk faktörüdür. Yapılan çalışmalar şişmanlığın ortadan kaldırılmasının diz osteoartritini %50 oranında  azaltacağını  düşündürmek-tedir.   Osteoartrit  gelişmiş  şişman  kişilerde,  çok  az  kilo  verilmesi  bile  şikayetleri  büyük  oranda geriletmektedir. Örneğin 5 kg verilmesi diz üzerindeki yükü 15-20 kg azaltmaktadır. Çünkü normal yürüyüş sırasında diziniz üzerine vücut ağırlığınızın 3.5 katı yük binmektedir. Kişilerin  dizlerini  kötü kullanmaları,  diz eklemine   daha  önceki  dönemde  geçirilmiş  operasyonlar, geçirilmiş  romatizmal  ataklar  ve bağ  lezyonları  o eklemde osteoartrit  gelişimini  kolaylaştırmaktadır.

   Osteoartritin nedenleri  nelerdir ?

 

   Bir çok hastada herhangi bir neden yoktur. Bazı kadınlarda ailesel bir eğilim olduğu görülebilir. Genetiğin özellikle ellerde görülen dejeneratif değişiklikte rolü vardır. Osteoartrit  gelişiminde pekçok  faktör vardır. Bu faktörler şunlardır: Kişilerin dizlerini  kötü kullanmaları,yaşlanma, osteoartrite genel yatkınlık, eklemin iç yapısındaki dokuların yaşlanması, eklem yüzeylerini kapsayan kırıklar, eklem bağlarında yırtık, menisküs yaralanması, şişmanlık ve kişinin yaptığı ağır işlere (kömür madencileri gibi), spor aktivitelerine (profesyonel uzun mesafe koşucuları, futbolcular gibi) ve travmaya bağlı olarak diz ekleminin yıpranması.

   Osteoartritte eklemde oluşan  değişiklikler nelerdir  ve  ne tür  yakınmalar ortaya çıkmaktadır? 

  Normal eklem ve osteoartritten etkilenen eklem arasındaki en önemli fark kemik uçlarını kaplayan kıkırdağın incelmesi ve yapısının bozulmasıdır. Bu değişiklikler eklemin iç yüzeyinde özellikle de diz kapağı altında görülür. Çevreleyen kemik dokuları da bu değişikliklere reaksiyon verir ve eklemin kenarlarında yeni kemik oluşumları gelişir.

  Kıkırdaktaki değişiklikler yavaş yavaş gelişir. Diz içindeki reaksiyonun çoğu vücudun, oluşan hasarı sınırlamak ve eklemi iyileştirmek için yaptığı bir girişimdir. Diz eklemi içinde bir kez osteoartrit oluştuğu zaman kendi kendine iyileşmez ancak daha fazla hasar kısıtlanabilir.

  Hastalık yıllar içinde yavaş yavaş gelişir. En önemli şikayetler ağrı, dizde şişlik ve ekleminizdeki tutukluluk hissidir.  Dizinizi kullanırken duyacağınız ağrı en sık rastlanan sorundur. Ağrı çoğunlukla  hareket sonrasında gelişir. Hastalığın başlangıcında yürüyüş sırasında dizinizin hiçbir sorun çıkarmadığını, ancak birkaç dakika süreli oturmayı takiben dizinizde ağrı ve tutukluluk olduğunu farkedebilirsiniz. Eklemde tutukluluk hissi ağrıya eşlik edebilir ya da etmeyebilir. Tutukluluk hissi sabah ilk kalktığınızda ya da istirahat sonrasında görülebilir. Bu durumda dizinizi tekrar kullanabilmeniz için birkaç ağrılı dakika geçebilir.

  Hastalık ilerledikçe dizinizdeki ağrı basit günlük yaşam aktivitelerinde bile sorun çıkarabilir. Ağrı sadece aktivite ile değil, istirahatte de gelişmeye başlayabilir. Hastalığın daha ileri formunda ağrı sürekli olabilir, gece uyku düzeninizi bozabilir ve eklem hareket açıklığı da kısıtlanabilir; bu durumda belli bir mesafeyi yürüme ya da merdiven çıkma önemli sorun hale gelebilir. Kasların zayıflaması nedeniyle eklemde boşalma hissi olabilir.  Ağrının şiddeti her zaman sabit değildir. Gün içinde  hatta  hafta ve aylık  süreler içinde dalgalanmalar  görülebilir.Hava  durumu değişiklikleri  ağrıyı  artırabilir.

 

 

   Osteoartritte  ilerideki  süreçte    kişiyi  neler  bekler?

 

     Bazı kişilerde hastalıkları günlük yaşamda sıkıntı yaratmakla birlikte, hiçbir zaman felaket haline gelmez. Ama bazı durumlarda süreç farklı işler.Hızlı kötüleşme, genellikle ileri formda hastalığı olan yaşlı kişileri etkiler. Birkaç hafta ya da ay içinde ağrıda belirgin bir artış ve hareket kaybı gelişebilir.

  Bazı  kişilerde ise  eklemin dengesinin kaybolması kas gücü kaybı ya da bağların hasar görmesine bağlı olarak gelişir. Ekleme yük bindiği zaman, örneğin ayağa kalktığınızda boşalma hissi olur.

  Osteoartrit  hastalarında  ağrıda ani alevlenmeler, şiddetli  ağrılı  dönemler gelişebilir ve bu uzun süreli olabilir. Buna bazen eklem etrafındaki şişlik de eşlik eder.

 

   DİZ  EKLEMİNDE  BAĞ  LEZYONLARI

  Diz eklemi vücudun ağırlığını  taşıyan  ve  stabilitesi yan bağlar ve çapraz bağlar ile  sağlanan bir eklemidir.

  Çapraz bağlar diz ekleminin içinden uyluk(femur) ve kaval(tibia) kemiğini bağlar. Bu bağlar kısa bir halat gibi bu iki kemiği sıkıca birbirine bağlar , diz bükülürken ve düzken gerekli olan sabitliği sağlarlar. Önde bulunana ön çapraz bağ (ACL), arkada olana arka çapraz bağ (PCL) denir.

  Yan bağlar femur ve tibia kemiklerini iç ve dıştan (dış yan bağ tibianın dış arkasında bulunan fibula kemiğine yapışarak indirekt yoldan tibiayı sabitler) birbirlerine bağlayarak sabitler. Diz ekleminin her iki yana açılmasını engeller. Aynı zamanda bu kemiklerin dönme hareketlerini sabitlemede çapraz bağlara destek olur.


   Ön çapraz bağ (ACL) yaralanmaları

  En  fazla  görülen  bağ lezyonudur.  Ön çapraz  bağ tibia nın femur a göre öne kaymasını engeller.Aynı zamanda tibianın dönme hareketini de engeller.

 Ön çapraz bağ aşağıdaki şekillerde yaralabilir;
• Ani yön değiştirme, diz dönmesi
• Koşarken, kayarken yavaşlama
• Zıplama sonrası yere inerken
• Dize direkt darbe

  Belirtileri nelerdir ?

  Ön çapraz bağınız yaralandığında hemen bir ağrı hissetmeyebilirsiniz. Bununla beraber bir kopma sesi veya diz kontrolünün bozulduğunu genellikle hissedilir. 2-12 saat içinde diz şişer ve ayağa kalkıldığında ağrı olur. Ön çapraz bağ yırtığı ile yürünürse diz kıkırdağı zedelenebilir. Özellikle ayak sabitken vücud döndürüldüğü zaman, kaval kemiği (tibia) sabit kalırken uyluk kemiği (femur) döner. Bu kıkırdak üzerinde öğütücü-yaralayıcı bir etki yapar.

  Tanı  nasıl konur ?

  ACL yırtıklarının temel tanı ve değerlendirme yöntemi muayenedir. Çeşitli muayene testleri vardır.  Bu tip yaralanmaları olan hastalarda başka kemik patolojilerini tesbit için direkt röntgenler, eklem içi patolojiler için MRG istenebilir. Nadiren bazı vakalarda artroskobik muayene gerekebilir.